NIEUW PROJECT: EIGEN VERHAAL

August 10, 2011

Opzoek naar mijn eigen verhaal op Curaçao…..

Familiegeschiedenissen zijn hot. Van fictie (Haar naam was Sarah) tot prachtige waargebeurde verhalen (Het Pauperparadijs). Opeens was ik verslaafd aan het lezen van deze verhalen. Over de oorlog, over Indië, over adoptie.

Maar hoe zit het eigenlijk met mijn eigen familiegeschiedenis? Die op Curaçao. Waar identiteit een steeds belangrijker issues is. Door politiek turbulente tijden. Hoog tijd om mijn eigen verhaal te documenteren!

CAMJO: STUDIEREIS NAAR KENIA

July 10, 2011

Tijdens je studiereis ook echt een bijdrage maken?
Dat kan met SharePeople.
Studenten van het parttime MSC programma van Nyenrode gingen met SharePeople op reis naar Kenia.

NIEUW INITIATIEF: FILM VOOR DE ZAAK

June 9, 2011

We zijn live! Zeg het voort. Of misschien zelf een bedrijfswebsite die wel wat frisse beelden kan gebruiken?

CHECK IT OUT: www.filmvoordezaak.nl.

REDACTIE & PRODUCTIE: OPERATIE KAREL

May 6, 2011

Onafhankelijke cross-mediale productie van Michiel van der Zeeuw.                           Presentatie Barbara Karel.

REDACTIE: CONTRAST mei nummer

April 26, 2011

ACTIE!

Politiek activisme als menselijk reflex

“Toen ik acht jaar oud was, wilde ik een rijke man trouwen.”Niet omdat ze dan nooit hoeft te werken, maar omdat ze dan al haar tijd kan besteden aan het helpen van mensen, vertelt Shiba Degenhart. Als klein meisje wist ze het dus al; ze zou zich inzetten voor maatschappelijke kwesties. Inmiddels werkt ze al bijna zes jaar bij de organisatie International Campaign for Tibet, dat zich inzet voor mensenrechten in Tibet. Ze lobbyen bij regeringen, bij de EU en demonstreren. Bijvoorbeeld bij de Chinese ambassade in Den Haag. “Ik voel me het beste als ik op straat sta, dan zet je je letterlijk in voor een goed doel. We vragen voorbijgangers om onze petities te steunen met een handtekening. Maar sommige mensen weigeren. In een vrij land nemen mensen die kleine verantwoordelijkheid niet eens! Dat staat lijnrecht tegenover wat ik belangrijk vind.”

Shiba voelt zich dus geroepen om maatschappelijk betrokken en echt actief te zijn. Terwijl anderen haar rustig voorbij lopen en zich van het leed in Tibet niets aantrekken. Hoe kan dat toch? Waarom zetten sommigen zich in voor maatschappelijke kwesties? Waarom zou je je in grote aantallen mobiliseren, spandoeken beschilderen en‘Free Tibet!’ schreeuwen? Al helemaal voor een zaak die niet direct in je eigen belang ligt. Shiba Degenhart, als vierjarig meisje uit Nepal geadopteerd, woont en werkt immers in een vrij Nederland waar mensenrechten nauwelijks geschonden worden. Waarom zou je dat dan doen?

Een bepaald aspect van de zaak, bijvoorbeeld de onderdrukking van het Tibetaanse volk door China, moet je aanspreken. Alleen dan ben je bereid je daarvoor, uit vrije wil in te zetten. Volgens wetenschappers Della Porta en Diani helpt het daarbij als er ook nog sprake is van een intern conflict. Je hebt bijvoorbeeld sympathieke gevoelens voor demonstranten die zich inzetten voor de Dalai Lama, de vredelievende monniken uit het land waar de kleurrijke gebedsvlaggetjes eeuwig gebeden verspreiden. En dan heb je negatieve gevoelens voor de harde manier waarop China protesten neerslaat, vergelijkbaar met die op het Tiananmenplein destijds. Dit conflict; sympathie voor de Dalai Lama en de onderdrukking door China, zorgt ervoor dat neutrale individuen meegaan in de mobilisatie. Hierdoor kom je zonder dat de protesten direct betrekking op jezelf hebben in actie, aldus de wetenschappers. Daar kan dan ook nog eens bijkomen dat je graag onderdeel van die bepaalde groep wilt zijn, of omdat deelname een positief effect heeft op je imago en status. Of allebei.

Maar post-doc onderzoekster Miriyam Aouragh ziet het simpeler. “Het ligt in de aard van de mens om zich onrecht aan te trekken, het is eigenlijk een menselijk reflex. In onze commerciële maatschappij wordt dit gevoel vaak vervlakt. Je bent bezig met je carrière en andere economische uitdagingen. Maar veel mensen zien toch nog dat iets er wel degelijk toe doet. Die mensen zijn makkelijk te mobiliseren. De dunne laag onverschilligheid is er dan snel af.”                                Sinds 2009 woont Miriyam Aouragh in Oxford en doet onderzoek naar de implicaties van Internet 2.0 op Palestijnse en Libanese activisten. In Nederland zette Miriyam zich o.a. in voor Nederland bekent Kleur, het Nederlands Sociaal Forum en de Internationale Socialisten. Volgens Miriyam wordt activisme in Nederland al snel gezien als iets waar je je niet aan moet verbinden. Dat is de reden waarom mensen terughoudend zijn. “Als het in de koffiekamer de UvA waar ik promoveerde over bepaalde ontwikkelingen ging, kreeg weleens te horen dat ik het me te

persoonlijk aantrok. Maar eigenlijk zouden mensen anderen die voor

de zaak opkomen – en dus niet gemakzuchtig stil zijn – moeten aanmoedigen. Dat kan in Nederland moeilijk, omdat engagement, hoe vanzelfsprekend elders ook, als té politiek gezien wordt.” Anti-politieke correctheid noemt Miriyam dit. Terwijl er ook op dit moment in Nederland genoeg reden is om de straat op te gaan, vindt ze. En dat begint te knagen. “Als ik de verkiezingsresultaten van de PVV zie en

de linkse partijen Wilders hoor feliciteren in plaats van oproepen om tegen racisme te strijden dan denk ik: wat doe ik hier in Oxford? Ik moet terug!”

Ook bij Shiba Degenhart blijft, ondanks tegenslagen, de behoefte om zich in te zetten voor de Tibetaanse zaak. “Het traditionele actievoeren gaat moeilijker. Mensen gaan niet zomaar de straat op, dat kost vaak veel tijd. Maar het boeddhisme, het geweldloze verzet en de Dalai Lama liggen dicht bij mijn hart. Waarom zou ik een functie opgeven die zo dicht bij mijn persoonlijke interesses liggen? Mij op deze manier hiervoor inzetten geeft zoveel rust. En als niemand iets doet, in wat voor wereld leven we dan?”.